Betekenis van Eon

Wat is Eon:

Als aion kunnen we een periode van lange duur noemen. De geologie beschouwt de aion dus als een superieure tijdsmaatstaf, waaruit de geologische en paleontologische perioden van de aarde kunnen worden onderverdeeld. Terwijl het gnosticisme beweert dat de eonen elk een van de verschillende goddelijke emanaties zijn die de volheid van de allerhoogste goddelijkheid vormen.

Etymologisch gezien is het woord Eon komt uit het Engels Eon, en dit op zijn beurt van het Griekse αἰών (aión), wat 'tijd' of 'tijdperk' betekent.

Aeon in de geologie

In de geologie wordt de eon de belangrijkste tijdsindelingen genoemd in de geologische en paleontologische geschiedenis van de aarde. In die zin worden ze gebruikt om de geologische tijdschaal te bepalen, ook wel geochronologische eenheden genoemd. Boven de aeonen is de supereon, terwijl eronder de leeftijd is. Wat de tijdelijke grens tussen de ene eon en de andere markeert, is een belangrijke verandering in de geschiedenis van levende organismen.

In principe worden door de wetenschappelijke gemeenschap vier eonen erkend: Phanerozoïcum (543 tot 2.500 miljoen jaar), Proterozoïcum (2.500 tot 3.800 miljoen jaar) en Archaïsch eon (3.800 tot 4.570 miljoen jaar). Op hun beurt vormen de Proterozoïcum, Archaïsche en Hadeïsche eonen een supereon genaamd Precambrium.

Aeon in het gnosticisme

Voor het gnosticisme worden als aeon de goddelijke entiteiten genoemd die uit de allerhoogste goddelijkheid zijn voortgekomen. Voor de gnostici waren de eonen noodzakelijke tussenpersonen om de materiële wereld in verband te brengen met de spirituele werkelijkheid.

Tags:  Algemeen Wetenschap Uitdrukkingen-Populair